Każdy, kto prowadzi firmę w Polsce, wie, że największym obciążeniem nie są same podatki, ale sposób, w jaki zostały skonstruowane i jak są egzekwowane. Zmienność przepisów, niejednoznaczne interpretacje, biurokracja i atmosfera nieufności to codzienność przedsiębiorcy. Tymczasem w takich krajach jak Holandia, Belgia czy Wielka Brytania, system podatkowy nie musi być idealny, by działał efektywnie. Wyróżnia się przewidywalnością, zrozumiałością i szacunkiem dla czasu i zasobów firm.
Zatory płatnicze są realnym problemem polskiej gospodarki. Doskonale wiedzą o tym przedsiębiorcy – jak wynika z danych Intrum[1], już 8 na 10 firm (79%) w naszym kraju ma problem z klientami niepłacącymi na czas, a odzyskiwanie należnych im środków zajmuje aż 82 dni w skali roku! Jednocześnie 6 na 10 przedsiębiorców (62%) przyznaje, że w ciągu następnych miesięcy tylko przybędzie nieterminowych klientów, a z kolei 66% obecnie bardziej niż kiedykolwiek wcześniej jest zaniepokojonych brakiem wypłacalności klientów.
1 lutego 2021 roku mija termin przekazania urzędom skarbowym informacji PIT-11 za 2020 rok o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy.
Pierwszy belgijski uniwersalny bank specjalizujący się w sprzedaży bezpośredniej – ING Belgium prowadzi obecnie strategiczny projekt wdrażania nowego modelu zarządzania procesem kredytowym. Aby zautomatyzować ten proces, bank wybrał platformę Comarch Loan Origination.
Polskie firmy budowlane i branż pokrewnych realizują szereg usług poza granicami kraju – od budowy mieszkań, dróg i obiektów hydrotechnicznych, przez montaż magazynów, fabryk i linii produkcyjnych, renowację zabytków i usługi instalacyjne aż po budowę statków i elektrowni atomowych. Już niedługo. Zmiany w unijnej dyrektywie o delegowaniu pracowników sprawią, że ich usługi staną się za granicą niekonkurencyjne.
Po wczorajszej wyśmienitej sesji, także pierwsza część dzisiejszego handlu upłynęła pod hasłem dość dobrych nastrojów panujących na światowych rynkach.
Tak jak należało tego oczekiwać globalne rynki po chwilowym, zaledwie dwudniowym „zaniku pamięci”, kiedy to ceny akcji na świecie rosły, euro zyskiwało na wartości do dolara, a notowania zielonego jako takie spadały, znów przypomniały sobie o największym dla nich czynniku ryzyka jakim jest europejski kryzys zadłużenia.