Postępująca cyfryzacja sektora finansowego sprawia, że ryzyko zakłóceń technologicznych staje się jednym z kluczowych wyzwań operacyjnych, z jakimi mierzą się instytucje rynku finansowego. W odpowiedzi na rosnącą liczbę incydentów związanych z technologiami informacyjno-komunikacyjnymi wprowadzono rozporządzenie DORA, które ma na celu ujednolicenie i podniesienie poziomu bezpieczeństwa cyfrowego w całej Unii Europejskiej.

Rozporządzenie DORA - fundament operacyjnej odporności cyfrowej

Rozporządzenie DORA stanowi kompleksową regulację, której głównym celem jest zapewnienie wysokiego poziomu operacyjnej odporności cyfrowej podmiotów finansowych poprzez uporządkowanie zasad zarządzania ryzykiem ICT. Rozporządzenie DORA obejmuje usługi cyfrowe oraz usługi w zakresie danych świadczone w sposób ciągły z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, zarówno na rzecz użytkowników wewnętrznych, jak i zewnętrznych. Co istotne, rozporządzenie DORA będzie stosowane bezpośrednio od 17 stycznia 2025 roku, co oznacza, że instytucje objęte regulacją muszą odpowiednio wcześnie przygotować swoje struktury organizacyjne, procedury oraz dokumentację. Wdrożenie wymogów rozporządzenia DORA wymaga stworzenia spójnych ram zarządzania ryzykiem ICT, obejmujących identyfikację zagrożeń, działania prewencyjne, mechanizmy wykrywania incydentów, procedury reagowania oraz procesy przywracania ciągłości działania.

Zakres podmiotowy i kluczowe obowiązki wynikające z rozporządzenia DORA

Rozporządzenie DORA ma bardzo szeroki zakres podmiotowy i obejmuje niemal wszystkie podmioty działające na rynku finansowym, w tym instytucje kredytowe, firmy inwestycyjne, zakłady ubezpieczeń, instytucje płatnicze, podmioty rynku kryptoaktywów oraz zarządzających funduszami. Istotnym elementem regulacji jest również objęcie określonymi obowiązkami zewnętrznych dostawców usług ICT, którzy wspierają działalność kluczowych procesów finansowych. Rozporządzenie DORA nakłada na podmioty finansowe obowiązek zarządzania incydentami ICT, w tym ich klasyfikowania, rejestrowania oraz raportowania do właściwych organów nadzoru. Niezwykle ważnym obszarem jest także testowanie odporności cyfrowej, obejmujące regularne testy systemów, a w przypadku wybranych podmiotów – zaawansowane testy penetracyjne realizowane na środowiskach produkcyjnych. Rozporządzenie DORA wprowadza również szczegółowe wymogi dotyczące relacji z dostawcami ICT, w tym konieczność prowadzenia rejestrów umów, oceny ryzyka koncentracji oraz stosowania odpowiednich klauzul kontraktowych.

Dlaczego wdrożenie rozporządzenia DORA to nie tylko obowiązek, lecz także realna wartość biznesowa?

Wdrożenie wymogów, jakie przewiduje rozporządzenie DORA, należy postrzegać nie wyłącznie jako realizację obowiązku regulacyjnego, lecz również jako element długofalowej strategii zarządzania ryzykiem i budowania zaufania rynkowego. Rozporządzenie DORA pozwala zwiększyć odporność cyfrową instytucji finansowej, ograniczyć ryzyko przestojów operacyjnych oraz zminimalizować potencjalne roszczenia ze strony klientów i kontrahentów. Co więcej, prawidłowe dostosowanie się do rozporządzenia DORA może znacząco wpłynąć na poprawę reputacji podmiotu oraz jego konkurencyjności na rynku. Należy również pamiętać, że brak zgodności z regulacją wiąże się z ryzykiem dotkliwych kar finansowych, które mogą być nakładane zarówno na instytucje, jak i osoby zarządzające. Rozporządzenie DORA staje się zatem impulsem do uporządkowania procesów, wzmocnienia nadzoru nad obszarem ICT oraz budowania stabilnych i bezpiecznych fundamentów działalności finansowej w realiach rosnących zagrożeń cyfrowych.